Plik logo do haftu powinien pokazywać aktualny znak w jakości pozwalającej rozpoznać jego kształt i detale. Zrzut ekranu z wizytówki albo zdjęcie nadruku często nie wystarcza do jednoznacznego odtworzenia projektu. Najlepiej zacząć od materiałów źródłowych dostępnych u osoby odpowiedzialnej za identyfikację wizualną firmy.
Przekazanie grafiki nie oznacza jeszcze przygotowania programu dla hafciarki. Znak trzeba przełożyć na ściegi i dopasować do wielkości oraz materiału. Warto rozdzielić te etapy już w zapytaniu, aby obie strony wiedziały, jaki zakres wymaga opracowania.
Wybierz aktualną wersję znaku
Sprawdź, czy przesyłany plik zawiera właściwe proporcje, nazwę i wariant kolorystyczny. Jeśli firma korzysta z kilku wersji, wskaż jedną przeznaczoną do konkretnej odzieży. Nie oczekuj, że wykonawca sam wybierze między logo podstawowym, skróconym i wersją używaną na ciemnym tle.
Dodaj informację, które elementy są obowiązkowe. Mały dopisek lub symbol rejestracji może wymagać osobnej oceny czytelności. Ewentualne uproszczenie powinno zostać uzgodnione, szczególnie gdy księga znaku określa zasady używania logo. Nie usuwaj elementów tylko po to, żeby plik wyglądał mniej skomplikowanie.
Przekaż grafikę źródłową i podgląd
Zapytaj wykonawcę o obsługiwane formaty. Jeżeli masz wersję wektorową, dołącz ją razem z czytelnym podglądem. Grafika złożona z krzywych ułatwia ocenę proporcji przy różnych wymiarach. Jednak samo rozszerzenie pliku nie dowodzi, że w środku znajduje się rzeczywiście poprawny materiał źródłowy.
Przy grafice rastrowej nie zwiększaj sztucznie rozdzielczości małej miniatury, licząc na odzyskanie detali. Jeżeli krawędzie i napisy są nieczytelne, poszukaj oryginału albo ustal zakres odtworzenia. Dołącz również wersję bez przypadkowego tła, jeśli tło nie jest częścią znaku.
Określ wymiar i ubranie
Podaj orientacyjną szerokość oraz miejsce znakowania. Dołącz nazwę modelu i kolor odzieży. Ten sam znak na dużych plecach i na małej kieszeni wymaga innej oceny detali. Informacja „jak w pliku” jest niewystarczająca, jeżeli grafika nie ma uzgodnionego fizycznego wymiaru.
Wskaż, czy projekt obejmuje kilka rodzajów materiału. Wykonawca powinien ocenić każdy wariant, zamiast zakładać identyczny efekt na wszystkich ubraniach. Przy ponownym zamówieniu dopisz, czy znak ma odpowiadać poprzedniej próbie, czy jest to nowa wersja.
Opisz kolory i zasady akceptacji
Przekaż kody kolorów z dokumentacji marki oraz informację o dopuszczalnych wariantach. Kolor widoczny na monitorze nie jest końcowym potwierdzeniem odcienia nici. Wybór warto zatwierdzić na fizycznym wzorniku lub próbce, szczególnie gdy znak ma pasować do starszej serii odzieży.
Zapisz, kto akceptuje ewentualne zmiany i gotowy haft. Wyślij jeden uporządkowany zestaw plików, z nazwami pozwalającymi odróżnić wersje. Przesyłanie kolejnych grafik bez daty i opisu zwiększa ryzyko, że produkcja będzie oparta na nieaktualnym projekcie.
Czy gotowa grafika jest matrycą haftu?
Nie. Plik graficzny opisuje wygląd znaku, natomiast program haftu zawiera informacje potrzebne do wykonania ściegów. Jeśli firma posiada wcześniejszą matrycę, przekaż jej dane wykonawcy i zapytaj o możliwość użycia. Zgodność formatu nie zastępuje oceny dopasowania do nowego ubrania.
Przy zmianie wymiaru lub materiału może być potrzebna korekta programu i nowa próba. Zachowaj zatwierdzony podgląd, specyfikację oraz informację o ostatecznym rozmiarze. Dokumentacja przyda się przy domówieniach i zmianie osoby prowadzącej projekt.
Proces od opracowania programu do serii opisuje artykuł jak powstaje haft komputerowy. Materiały do konkretnego zamówienia możesz przekazać przez kontakt z Grapil, prosząc najpierw o ocenę plików i zakresu przygotowania.